12 Temmuz 2012 Perşembe



Uzun süren mücadelemiz sonlandı Annem… Kanser bizi yendi. Neyi yanlış yaptık ya da böyle mi olması mı gerekiyordu ne yapsakta? Hala bilemiyorum. Tek bildiğim kendimi çok şanssız hissettiğim.. Çok yalnız kaldığım. Seni kurtaramadığımız için çok üzülüyorum annem… sensiz geçen 17. Gün bugün. Çok özledim çok ! tatile çıktın diye düşünmek istiyorum. Uzun bir tatile . Bazen kapı çalıyor evde ,sen geldin diye kapıya koşuyorum..


Eve geliyorum zar zor gidebildiğim işten.. arka odaya gidiyorum hemen sana bakmaya .. Nasılsın bugün görmek için.. Belki annem bir mucize olur "bugün iyiyim kızım "diyebilir diye !

İçim acıyor annem sensiz. Sana karşı yapmayı düzgün başaramadığım çok şey var..Daha sakin ,daha edepli, daha zayıf bir kız olucaktım. O senin sevdiğim döpiyes etekleri giyecektim ,giyip gösteremedim sana annem…belki bir kızım olucaktı onu görmeyi dilemiştin , gerçekleştiremedim dileğini annem..

Burda hiçbir beklentim kalmadı  annem ...Hiçbir amacım yok ..